Minningar

Var að skoða gamla bloggið mitt, og þar er þessi mósaíkmynd efst á síðunni. Gaman að skoða þessar myndir, og sýna greinilega að þetta var sett saman áður en Gunnar fæddist. Anna Dúfa er í aðalhlutverki á öllum myndum ásamt heimilisdýrinu, eiginmanninum og öðrum fjölskyldumeðlimum. Meðal annars er þarna uppáhalds myndin mín af mér og mömmu, tekin í Álaborg fyrsta sumarið okkar í Danmörku (næstefsta röð, númer 2 frá vinstri). Myndin af Hirti með litlu stelpuna sína er önnur uppáhalds mynd (efsta röð númer 5 frá hægri). Svo er þarna önnur mynd sem er mér mjög kær, tekin af okkur Önnu Dúfu 3 vikna gamalli, þegar við vorum nýkomin heim af spítalanum eftir að hún hafði verið lögð inn í viku út af gulu (efsta röð, lengst til hægri). Kannski ekki merkileg veikindi miðað við alvarlega veik börn en ég var ansi skelkuð, nýbökuð móðirin með mitt fyrsta barn, því hún var svo agnarsmá og hafði lést svo mikið fyrstu vikuna og var orðin mjög slöpp og lasin þegar hún var lögð inn á barnaspítalann. Ekki bætti nú úr skák að við fengum klaufalegar móttökur á spítalanum af miður góðum barnalækni, en það er önnur saga. Myndin er alla vega skemmtileg, held hreinlega að maður ætti að gera svona mósaíkmynd fyrir hvert ár í lífi sínu og setja í ramma. Góð hugmynd?

Líður að jólum

Það virðist vera kominn ákveðinn rytmi í þessi bloggskrif hjá mér; ég fæ bloggandann yfir mig á nokkra mánaða fresti, skipti um bakgrunn, dáist að útlitinu á síðunni minni og skrifa eitt innlegg og ákveð með sjálfri mér að nú muni ég vera duglegri við að uppfæra síðuna. Svo líða nokkrir mánuðir og ég skipti um bakgrunn á blogginu, skrifa eitt innlegg og... ætli ég reyni bara nokkuð að breyta þessu, ég held að svona blogg séu svolítið að deyja út enda eru nánast allir orðið á Facebook og þar getur maður fylgst með öllum sínum vinum og ættingjum. Ég er samt alltaf svolítið snokin fyrir bloggi því hér getur maður skrifað lengri texta og sagt fleiri fréttir sem er gaman þegar maður á ættingja og vini í útlöndum.

Annars er ansi jólalegt orðið hér í Köben, það hefur snjóað mikið um helgina svo það er ca. 30 cm þykkur snjór yfir öllu. Mjög jólalegt og kósý. Heimilisfaðirinn hefur enn jafn mikið að gera, hann á að skila í næstu viku svo hann vinnur öll kvöld og helgar. Sem betur fer er vinnuaðstaða úti í "fælles"húsinu svokallaða, svo hann situr þar á kvöldin. Það er betra en að hafa hann úti í vinnu, og stutt fyrir hann að skjótast heim í mat og kvöldkaffi og så videre.

Við erum nú lítið farin að undirbúa jólin enda nægur tími, ennþá nóvember, iss. Ég er nú samt búin að kaupa slatta af jólagjöfum fyrir yngri kynslóð fjölskyldunnar á Íslandi og þær voru allar sendar heim með Evu Dögg vinkonu okkar sem kom í heimsókn um daginn. Ég á inni fullt af frídögum og ég ætla að taka mér 1-2 frídaga á næstunni og fara út og versla restina af jólagjöfunum og senda til Íslands.

Talandi um jól þá er ég nú ekkert mjög mikið fyrir jólaskraut, eða réttara sagt; mér þykir jólaskraut og jólaljós-og seríur mjög kósý en ég fæ fljótt leið á því, sérstaklega ef það er í e-m litum. Ég man eftir því í æsku að jólatréð var alltaf skreytt á þorláksmessu og um leið var íbúðin skreytt. Fram að því hafði mamma kannski hengt upp e-r seríur og piparkökuhjörtu í gluggana en ég minnist þess aldrei að íbúðin hafi verið ofhlaðin skrauti allan desembermánuð. Ég held að ég haldi mig bara við hefðirnar úr uppeldinu, og Hjörtur hefur svo sem ekki sterkar skoðanir á því, svo við gerum þetta bara my way og skreytum á þorláksmessu. Ég ætla nú samt sem áður í Ilva á næstunni og kaupa mér þessi forláta kerti og gera einhvers konar aðventukrans. Hvernig er alveg óvíst en ég er með e-s mynd í huga mér sem inniheldur mosa, greinar, þessi kerti, uglu eða dádýr og jafnvel slaufur... set inn mynd þegar hönnunarferlinu lýkur. Það litla sem komið er af jólaskrauti í íbúðina enn sem komið er, eru fáein dádýr keypt í Nettó og hvít fjaðrajólatré sem ég keypti á síðasta ári. Valið á þema ársins stóð á milli "Christmas in the hood" eða "Christmas in the woods". Það fyrrnefnda hefði auðvitað verið vel við hæfi vegna uppruna míns en mér fannst það seinna meira elegant svo ég ákvað að halda mig við það, samanber myndina efst í færslunni.

Jæja, ég er annars heima með yngra skottið. Hann er með magapest í 3. skipti á 2 vikum og hefur hér með slegið öll fyrri met varðandi veikindi. Hann sefur núna og ég ætla að nota tækifærið og leggja mig með jólablaðið sem ég keypti mér fyrir helgi.

Njótið aðventunnar!

Hjólin á strætó snúast hring hring hring...

...og tíminn líður áfram áfram áfram.

Þessa dagana er ansi mikið að gera hjá okkur gamla fólkinu á heimilinu; H er að klára og á að skila eftir rúman mánuð svo hann vinnur öll kvöld og part úr helgunum líka. Ég er sjálf að byrja á rannsóknunum mínum, þ.e.a.s. rannsóknarstofuvinnunni, svo næstu vikur verða mjög bizzí hjá mér. Þetta gæti orðið svolítið erfitt tímabil hjá okkur en þá er gott að hafa það í huga að þetta er einmitt bara tímabil, og það bara stutt.

Annars gengur allt vel. G varð örlítið lasinn í þarsíðustu viku, smá hiti og leiðinda hósti en eyrun hafa ekkert verið að stríða honum síðan hann fékk rörin síðasta vor; 7-9-13. Ég ætla bara rétt að vona að drengurinn verði hraustari þennan veturinn en síðasta. Hann fékk eyrnabólgu 7 sinnum, lungnabólgu tvisvar og var þar að auki heima í nokkur skipti út af slæmum bronkítis. Úff. Mikið er gott hvað maður er stundum með mikinn teflonheila; maður gleymir svona hlutum ósköp fljótt og man bara eftir öllu því góða sem er nú sem betur fer í meirihluta.

Nú, við mæðgurnar fórum fyrir 2 vikum síðan og fjárfestum í ansi fallegum gömlum sænskum borðstofuskáp. Við hjónin vorum búin að ergja okkur oft á plássleysinu í eldhúsinu og svo rakst ég á þessa fínu mubblu á netinu og við skelltum okkur sem sagt mæðgurnar til að skoða herlegheitin. Um var að ræða svona hálfgerðan flóamarkað en ólíkt þeim flóamörkuðum sem ég hef farið á fann ég hvern hlutinn á fætur öðrum sem ég hefði getað hugsað mér að kaupa. Það endaði líka með því að ég, eða við H, keyptum 3 mubblur. Við keyptum sem sagt borðstofuskápinn og að auki keyptum við lítinn hvítan skáp með hillum sem á að vera í stofunni en verður líklega notaður sem klæðaskápur seinna meir. Hann er hvítur en ég er að hugsa um að mála hann í e-m lit til að brjóta aðeins upp hið svart-hvíta heimili. Svo keyptum við stækkanlegt rúm handa prinsessunni. Það er óskaplega fallegt og hafði verið nýmálað þegar ég skoðaði það, en sölukonan var svo almennileg að hún bauðst til að mála það fyrir mig eftir mínum óskum og hvaða litur haldið þið að hafa orðið fyrir valinu? Auðvitað bleikur, en ekki hvað. Maður er nú bara 3 ára prinsessa og Bára bleika einu sinni. AD veit samt ekki að við keyptum rúmið, hún sá mig bara skoða það, svo ég hlakka mikið til að sýna henni það þegar húsgögnin koma. Hvenær það hins vegar verður veit ég ekki alveg en býst við í lok þessarar viku eða um næstu helgi.

Jæja, ætli ég verði ekki að fara að vinna örlítið áður en ég fer að sofa. Mín bíður ansi löng vinnuvika svo það er líklega best að drífa sig sæmilega snemma í háttinn til að byrja vikuna vel úthvíldur.

Until next time...

Kökudraumar, afmæli, skokk (eða skortur á því síðastnefnda)

Mmmm, kökur...
Með reglulegu millibili fæ ég yfir mig löngun til að gera flottar kökur. Fyrir fyrsta afmæli litla dýrsins síðasta haust þá datt mér í hug að gera fondant-skreytta köku og fann uppskrift á netinu og bjó fondantinn til sjálf og keypti mér svo bara venjulegan matarlit og blómaform og já, Bambaform. Mér fannst það svo viðeigandi á köku fyrir Hjartarson (sem sagt, Bambason). Svo lét ég prenta út minn heittelskaða Ikea-frosk með nafni prinsins á svona sykurpappír. Hræbilleg og þægileg lausn Útkoman varð sæmileg en kökuuppskriftin var ekki góð eða undirrituð kannski lélegur bakari, svo kakan sjálf var hreint ekki ljúffeng!

Nú, seinni kakan sem ég skreytti var á námskeiði í kökuskreytingum og hún varð mun nettari og fínni fannst mér.

Ég baka nú ansi oft fyrir okkur hjónin en það eru bara svona venulegar kökur, oftast osta- eða súkkulaðikökur, algjörlega skrautlausar. Maður skellir í mesta lagi einu ræfilslegu jarðarberi á toppinn ef maður er svo heppin að eiga svoleiðis lúxus í ísskápnum. Nú er mig hins vegar farið að langa til að gera eitthvað annað en svona klessukökur og finnst eiginlega alveg upplagt að baka og skreyta köku fyrir afmælið mitt sem er jú á næstunni. Ég er að hugsa um að prófa að gera svokallaða topsy turvy-köku. Þær líta einhvern vegin svona út...

Verið samt alveg róleg, kæru vinir, ég er ekkert að missa vitið. Ég held nefnilega, og vona, að þetta sé ekki eins erfitt og myndin gefur til kynna, ég er alla vega búin að finna imbaprúf leiðbeiningar á netinu. Ég ætla þó ekkert að fullyrða fyrr en ég hef prófað þetta en mig hefur svo lengi dreymt um að gera svona köku (bara á 2 hæðum) að ég ætla svei mér þá að láta það eftir mér fyrst ég á nú afmæli.

Og þá að næsta efni... skokkinu
Í síðustu viku fór ég út með skokkhópnum og skokkaði rúma 6 km og ég var vægast sagt búin á'ðí! Ég var ekki eins móð og ég hefði búist við en var hins vegar að drepast í hnénu svo ég ákvað að hoppa yfir skokkið með þeim á fim. Á sunnudaginn fór ég sjálf út og skokkaði örstuttan túr og fann ekkert til í hnénu en vinstri mjöðmin á mér var hins vegar að drepa mig, haha! Þvílíkt gamalmenni sem ég er að verða, hugsa sér að vera farin að kvarta undan hnjám og mjöðmum rétt um þrítugt, ha? Er þetta normalt? Ég kenni burðinum á "litla" barninu um, ég er með hann á vinstri mjöðminni dagen lang. Kannski ekkert svo hollt en ákaflega kósý og handý.

Nú, svo ég snúi mér aftur að afmælinu mínu þá er ég nú þegar búin að kaupa bestu afmælisgjöfina, þótt ég sé nú ekki vön að gefa sjálfri mér gjafir. Ég keypti miða á Stevie Wonder tónleika í Parken 16. júlí fyrir okkur H. Ég man hvað mér fannst Stevie Wonder svakalega leiðinlegur þegar ég var unglingur og það eru reyndar ekki nema svona 5-8 ár síðan ég fór að hlusta á hann. Pabbi hefur hins vegar alltaf verið mikill aðdáandi og ég verð að segja að mér finnst hálfgert svindl að hann skuli ekki geta komið með okkur. Við vonandi munum upplifa það seinna að fara á e-a góða tónleika saman. Það má alltaf skella sér á einhvern vel valinn konsert á Íslandi, eru ekki einhverjir Stevie Wonder-ar á Íslandi? Herbert Guðmunds eða eitthvað...?

Jæja, best að drífa sig í háttinn. Við ætlum að reyna að mæta snemma í vinnuna, helst kl. 8 svo ég geti farið heim kl. 13.30 og sótt börnin snemma á leikskólann. Þau eru nefnilega úti að leika frá kl. 12 og hitinn á víst að fara upp í 25 stig á morgun, svo þau verða vel bökuð ef ég sæki þau ekki fyrr en kl. 15 eins og ég er vön. Þess vegna er planið að mæta snemma en það þýðir líka ræs upp úr kl. 6!
Takk fyrir innlitið og munið endilega eftir að kvitta :)

GSS dagurinn

G-ið er fyrir garðvinnu (í míní-útgáfu reyndar), og S-in tvö fyrir sund og skokk. Held svei mér þá að þetta hafi verið fullkominn dagur. Ég fékk fyrir það fyrsta að sofa út (til kl. 8, það er lúxus!) og byrjaði daginn á amerískum pönnukökum og bláberjum. Svo fórum við börnin út að leika en rétt fyrir hádegi fór litli snúlli inn að sofa en við AD tókum til í blómabeðunum fyrir framan húsið. Eftir það skelltum við okkur í sund mæðgurnar og AD með nýja Hello Kitty kúta sem ég var svo heppin að finna á tilboði um daginn. Svo fórum við á uppáhalds "veitingastað" barnsins, McDonald's, og það sem henni finnst huggulegast er að borða í bílnum. Þá fær hún að koma fram í til mín og svo röðum við öllu djönkfúdinu ofan á mælaborðið og gúffum í okkur frönskum og ís og nöggets. Mmmm! Skemmtilegast af öllu finnst henni þó að skrúfa niður rúðuna sín megin og henda út frönskum handa mávunum sem halda til á bílastæði McD. Það finnst henni sko djarft! Hún talar reyndar við þá eins og þetta séu vinir hennar, og leikur sömuleiðis raddirnar í þeim, svo hún getur skemmt sér lengi við að "halda uppi samræðum" við sníkjudýrin.

Svo sofnaði vinkona mávanna á leiðinni heim svo ég ákvað að leyfa henni að sofa í smástund og þvoði bílinn á meðan. Þegar heim kom ákvað ég að halda maníunni áfram og skellti mér út að skokka. Ég var búin að ákveða, eftir að hafa farið út með þessum prýðilega skokkhópi á fim.kvöldið, að fara með þeim aftur í kvöld en þar sem við hjónin ætluðum að elda róstbíf ofan í familíuna, sem er nú ekki léttasti matur í heimi, þá ákvað ég að drífa bara skokkið af fyrir kvöldmat. Fattaði reyndar á leiðinni út að ég var með fulla vömb af nöggets, McFlurry og latte sem HJ hafði lagað fyrir mig 10 mín áður, svo ég bóst allt eins við að þurfa að snúa við á miðri leið en þetta hafðist nú allt saman (þessir 2 km sem ég lagði á mig...)

Nú, maturinn sem átti að verða æði varð óvart ógeð. Ég hafði keypt sætar kartöflur sem ég ætlaði að skera niður í báta og grilla, en ákvað að gera mér lífið léttara og bjó bara til stappaðar sætar kartöflur. Þær brögðuðust eins og rófustappa, og svo höfðum við ákveðið "að sleppa því að hafa sósu, iss, svo óhollt og grísí eitthvað...". Útkoman var sem sagt þurrt róstíbíf (sem var ansi seigt), rófustappa og salat. Killerkombó sem vert er að prófa, eða þannig!

Þrátt fyrir vondan kvöldmat var kvöldið samt sem áður afar næs og ég endaði þennan góða dag á að gera ansi fín kaup á H&M, keypti mér 2 sumarkjóla og skó á undir 200 dönskum krónum, takk fyrir. Maður ætti svei mér þá að gera svona góð kaup á hverju sunnudagskvöldi. Held ég geri þetta að svona þema í sumar.

Jæja, ég ætla að skella inn nokkrum nýjum myndum á barnaland. Takk fyrir innlitið, og endilega kvittið eftir lesturinn.

Þá er komið að því...

...nú er björninn vaknaður af vetrardvalanum, sem varð óvart allt of langur! Ég ætlaði að byrja að æfa mig í apríl og taka þátt í kvennahlaupi Alt for damerne, eins og ég gerði á síðasta ári og árið 2007 með Helgu Finns. Ég held ég hafi farið x2 út að skokka, og svo gerðist ekkert meir. Ég er hálf svekkt að hafa ekki drifið mig af stað því það er svo frábær upplifun að taka þátt í svona kvennahlaupi. Ég hef tekið þátt í bæði "blönduðu" hlaupi og "women only" hlaupi og það síðarnefnda er alveg sér á parti og einstök upplifun. Ég hef eiginlega alltaf hatað það að fara út að hlaupa/skokka en eftir að ég átti AD og hafði bætt á mig 22 kg þá ákvað ég að koma mér aftur í form með því að fara út að skokka og taka svo þátt, í því sem á þeim tíma var mitt fyrsta kvennahlaup, 3 mánuðum síðar. Eftir að ég átti G hafði ég þyngst jafn mikið og á fyrri meðgöngunni, og vitandi það að ég þyrfti að hafa fyrir því að losna við þessi kíló þá ákvað ég að fara aftur út að hlaupa og notaði kvennahlaupið í júní 2009 sem svona gulrót. Sumarið 2009 tók ég að auki þátt í 5 km boðhlaupi með vinnufélögunum og öðru kvennahlaupi síðla sumars, og var orðin svo "hooked" af því að skokka að ég ætlaði mér að æfa mig fyrir 10 km hlaup þetta sumarið. En hvar er letihaugurinn staddur þann 15. júní (á afmælisdegi minna góðu vinkvenna, Arngunnar og Brynhildar)? Ekki enn byrjuð... eeeen, nú skal því breytt og á fim.kvöldið næsta ætla ég út með hópi kvenna af kollegíinu sem hlaupa x3 í viku, 6 km í senn. Ég mun án efa nánast láta lífið nokkrum sinnum á leiðinni en ég ætla að reyna að standa við það að hlaupa x3 í viku það sem eftir lifir sumars. Ef ég stend við það næsta mánuðinn getur verið að ég setji púlsúr efst á afmælisgjafalistann. Svo er bara að sjá hvort ég stend við hinar stórfenglegu áætlanir :)

Annars er allt gott að frétta, börnin vaxa og dafna en G hefur því miður verið ansi mikið veikur í allan vetur. Hann fékk rör í eyrun í lok apríl og síðan hefur hann ekki fengið í eyrun, 7-9-13. Hann hefur líka verið minna kvefaður, en veikindin eru þó enn að plaga hann. Um miðjan maí, þegar ég var á Grænlandi, fékk hann e-a flensu og í byrjun júní fékk hann magapest og í síðustu viku fékk hann lungnabólgu! Ég ætla að fara með hann til barnalæknis og láta athuga hann betur því eins og ein vinkona mín benti mér á þá gæti þetta verið eitthvað með ónæmiskerfið í honum, og það er kannski vert að rannsaka það nánar.

Nú, svo eru ýmsar sumarlegar uppákomur framundan hjá familíunni. Á föstudaginn er sumarveisla við deildina hans Hjartar og öll familían velkomin til að taka þátt í því. Á laugardaginn förum við svo í 17. júní-grillveislu ásamt öðrum Íslendingum á kollegíinu. Þar að auki ætla ég að taka mér frí frá vinnu á föstudaginn og fara í klippingu og strípur um morguninn og skreppa svo á kaffihús og hver veit nema ég kaupi mér eins og eina sumarflík.

Jæja, ætli sé ekki best að snúa sér að verkefnum dagsins. Vonandi get ég sagt "skemmtilegar" hlaupasögur í næstu færslu.

Until then...

Risadvergurinn á fleygiferð...

...í bókstaflegri merkingu! Fór í jazzdansinn í fyrsta skipti á mánudaginn og það var virkilega skemmtilegt. Kennarinn er mjög fínn, Spánverji sem elskar Ísland og segist ekki vita fegurra tungumál en íslensku. Fattaði það um leið og hann las upp nafnið mitt að ég væri Íslendingur og horfði með draumkenndu augnaráði á mig þegar ég sagði honum hvernig ætti að bera nafnið mitt fram á móðurmálinu. Rétt er að taka það fram að ég efast um að maðurinn hafi verið að reyna að heilla mig upp úr skónum með því að hrósa uppruna mínum því hann er mjög obviously samkynhneigður. En sem sagt; fyrsti tími kom vel út og ég hlakka strax til að fara í næsta tíma. Þarf samt að fara og kaupa mér e-r lekker dansföt held ég, var ansi lummuleg í kókópöffsbolnum og gömlu joggingbuxunum. Hef aldrei verið týpan sem spandera peningunum mínum í íþróttafatnað, gerði það þegar ég byrjaði að skokka úti í USA en þar var svoleiðis "stöff" líka mun ódýrara og mig vantaði hlaupaleggings og íþróttatopp. Aöl á ég engin íþróttaföt þannig að ég er alveg últra-púkaleg á svona hreyfisamkomum. Jæja, það skiptir svo sem ekki öllu máli. Samt smá...

Fleiri sögur úr heimi afreksíþróttakonunnar; ég tók þátt í boðhlaupi með vinnufélögunum á þriðjudaginn; við vorum 5 í liðinu og hvert okkar hljóp 5 km. Myndin hér að ofan er einmitt tekin í þessu hlaupi, ég leynist einhvers staðar í þessum mörg þúsund manna hópi... Ég hljóp fyrst og hafði alls ekki búist við að hlaupa á góðum tíma því ég var búin að vera lasin um helgina og hafði ekkert getað æft mig vikuna á undan út af veikindum litla skotts. Ég náði hins vegar að halda mig innan þess tímaramma sem ég hafði vonast eftir þegar ég skráði mig í hlaupið einhvern tímann í byrjun sumars; hljóp á hálftíma og var bara mjög sátt, eins og maður segir. Svo tek ég þátt í kvennahlaupi úti á Amager 13. september en eftir það ætla ég að láta þetta gott heita og taka mér pásu í vetur frá hlaupunum. En ég er ákveðin í því-alla vega eins og er-að taka þátt næsta sumar í sama kvennahlaupi og ég tók þátt í 17. júní síðastliðinn, en þá ætla ég að reyna að hlaupa 10 km í stað 5 km. Ætla samt ekkert að vera of yfirlýsingaglöð, hver veit nema ég verði orðin svo löt eftir veturinn að ég verði orðin rótföst við sófann og nenni engu þegar sólin fer aftur að skína. Den tid, den sorg, eins og Danirnir segja.

Nú, annars er það að frétta að ég er komin í 75% vinnu. Mér fannst þetta allt of mikið, þ.e.a.s. að vera í fullri vinnu, og fjarveran frá börnunum það mikil að mér var farið að líða illa yfir því :( Ákvað þess vegna að minnka við mig vinnuna í 4 mánuði og sjá svo til, kannski held ég áfram fram á næsta sumar að vinna 75% en þá held ég að ég muni skella mér aftur í 100% vinnu. Þetta kemur auðvitað til með að seinka námslokunum hjá mér aðeins en það er auðvitað sáralítið þegar upp er staðið; fyrir hverja 4 mánuði í 75% vinnu þarf ég að vinna 1 mánuð aukalega í 100% vinnu í lokin. Ég efast um að mér muni finnst það skipta nokkru máli þegar þar að kemur. Mér finnst ég meira að segja koma mun meiru í verk þegar ég vinn svona "lítið"; fyrir hádegi er ég alltaf að drífa mig að klára "af því að ég er alveg að fara í mat", og eftir hádegi er það sama uppi á teningnum "af því að ég er alveg að fara heim". Ég vinn frá 9-14.30 (vinnuvikan er 37 tímar hér en ekki 40 eins og á Íslandi) svo ég kem til með að sækja börnin fyrir kl. 15 á daginn sem verður mikill lúxus.

Talandi um börnin þá er yngra skottið búið að vera lasið og það lengi. Hann veiktist á miðvikudaginn í síðustu viku og er búinn að vera lasinn í viku. Hann var hitalaus í gær og í dag en matarlystin er ekki upp á marga fiska og hann er ekki alveg laus enn við slím í öndunarfærunum, maður heyrir það á andardrættinum. Við ætlum að halda honum heima á morgun svo hann nái fullum kröftum því annars þarf hann að sofa úti á leikskólanum á morgun og það fer oft illa í hann ef hann er kvefaður fyrir. Ég er sannfærð um að rakinn hér í DK hafi sitt að segja hvað það varðar og var meira að segja sagt af hjúkku hérna úti að börn væru viðkvæmari fyrir því að sofa í miklum raka og svölu lofti heldur en miklum kulda.

Frumburðurinn hefur það annars fínt, er alsæl á leikskólanum og segir nýjar danskar setningar á hverjum degi. Hún spurði mig um daginn hvað ég héti á dönsku og daginn eftir sagði hún leikskólakennaranum sínum að mamma ætlaði að sækja hana-á dönsku sem sagt :) Svo þetta er allt að koma hjá henni.

Hmmm, er svona að hugsa hvort ég hafi eitthvað meira að segja/skrifa... held ekki svei mér þá. Jú, Hjörtur átti afmæli um daginn en það var á óveisluhæfum degi svo við ætlum að halda smá veislu hér um helgina í staðinn. Þetta verður svo sem ekki veisla með stórum stöfum, ætlum bara að elda okkur íslenskt læri sem okkur áskotnaðist og hver veit nema kellingin skelli í eina franska súkkulaðitertu til að hafa í eftirrétt. Pabbi Hjartar og konan hans komu nefnilega í heimsókn í vikunni og færðu okkur þetta fína læri og sömuleiðis 66°N föt á börnin; æðislegan flísjakka á Önnu Dúfu og flíspeysu-og smekkbuxur á Gunnar. Lovely lovely!

Jæja, nú ætla ég að skella mér í rúmið. Komin með vöðvabólgu upp í enni af því að sitja svona skökk hérna við eldhúsborðið. Nætí nætí... zzz